Czy Tybet może odzyskać autonomię i stać się niepodległym państwem? Można powiedzieć, iż samo odzyskanie suwerenności nie wystarczy, by zagwarantować Tybetańczykom niezależność od chińskich władz. Bogate złoża zasobów naturalnych czynią ten region niezwykle atrakcyjnym gospodarczo, a zatem jego niezależnośc nie sprzyja interesom Chin, dla których eksploatacja tybetańskich zasobów jest fundamentalna dla dalszego rozwoju.

Suwerenność to nie tylko formalna deklaracja niezależności, lecz także zdolność do ochrony własnych interesów, organizacja wewnętrznej struktury rządów i administracji. Budowanie autonomicznego państwa jest długotrwałym procesem politycznym i społecznym, nie da się go ograniczyć do politycznych decyzji (które i tak, w obecnej sytuacji, raczej nie szybko zapadną). Pierwszym krokiem do poprawy losu tybetańczyków jest zapewnienie im choćby względnej autonomii i niezależności pod chińskimi rządami, zagwarantowanie swobód obywatelskich, niezależności kulturowej i religijnej. Tworzenie atmosfery sprzyjającej pozytywnym przemianom chińskiej polityki wobec Tybetu zależy w znacznej mierze od aktywności światowej opinii publicznej. Nie można pozostać obojętnym – RęcePrecz odTybetu.

No related posts.

Komentowanie wyłączone.